رسانه‌ی رسانه‌ها

- پاسارگاد

نفس‌های سال 96 هم به روزشماری افتاده و شب عید آغاز شده است. اگرچه همکاران پاسارگاد آن را هنوز احساس نکرده‌اند و خانه‌تکانی‌شان افتاده به روزهای آینده. دلیلش هم ضمیمه‌یی است که فکر و مجال هر کار دیگری را سلب کرده بود و اکنون همراه با این شماره به مخاطبان عرضه می‌شود. امسال همرا ه با ده سالگی پاسارگاد، دهمین ویژه‌نامه نوروزی‌مان زودتر از همیشه به استقبال سال نو رفته است. چند ماه پیش که در تحریریه دور هم گرد آمدیم تا بر سر چند و چون این ویژه‌نامه همفکری کنیم، برخی همکاران  چندان رغبتی به انتشار ویژه‌نامه نداشتند و تنها دلیلی که به آن رضایت دادند، انتظاری است که در مخاطبان احساس می‌کردیم. گمان می‌کنیم خوانندگان دایمی پاسارگاد به این ویژه‌نامه نوروزی عادت کرده‌اند و اگر ما این نیازشان را پاسخ نمی‌دادیم در پایبندی به پیمانی نانوشته بدعهدی می‌کردیم.

متاسفانه گرانی افسارگسیخته کاغذ، مطبوعات مستقل را که تنها از راه آگهی و فروش نشریه امرار معاش می‌کنند، با مشکل روبه‌رو کرده است. یکی از نشانه‌هایش هم کم شدن همین ویژه‌نامه‌های نوروزی است که بسیاری ترجیح دادند از خیرش بگذرند. 

ما هم همانند با بیم و امید به استقبال سال آینده رفته‌ایم و امیدواریم روزهایی از ایام نوروز را همنشین شهروندان‌مان باشیم. البته فاصله‌ی دو هفته‌یی انتشار این ویژه‌نامه تا سال جدید شاید کار را به آن نقطه نرساند و تا پیش از آن که سال به سر بیاید ویژه‌نامه نوروزی ما خوانده شود و به کناری گذاشته شود.

مخاطبان یک رسانه جزو اصلی‌ترین سرمایه‌ها به حساب می‌آیند و ما به داشتن چنین سرمایه‌های گرانقدری مفتخریم.

پیشنهاد ما این است که از ویژه‌نامه نوروزی پاسارگاد آسان نگذرید. پس از خواندن مطالبش بر ما منت بگذارید و با اظهارنظر درباره‌ی مطالب آن امکان توسعه‌ی گفت‌وگو را افزون‌تر کنید. شاید فرصت باقی‌مانده تا پایان سال امکانی فراهم کند تا بخشی از فراغت سال نو به گفت‌وگو در فضای مجازی بگذرد. 

برآنیم تا نقطه‌نظرات خوانندگان از همین شماره به بعد به بخشی جدانشدنی از رسانه‌ی پاسارگاد تبدیل شود. بخشی از آن در فضای مجازی و بخش‌هایی از آن در صفحات نشریه نقش ببندد. این بار شما رسانه ما باشید.